Tekstatelier EERZS
  • Home
  • Diensten
    • Content creëren
    • Interviewen
    • Redactie
  • Kranten Interviews
    • Werkvloer
    • Keukentafel
  • Portfolio
  • Erica
  • Parels aan Zee
  • Recensies
  • Zoek
  • Menu Menu

327_Boeven

14 juni 2020

In de eerste week van april wijst de man bij de wasstraat op mijn voorruit. Via het raam aan de bijrijderskant vraagt hij of ik weet dat er ruitschade zit onder de ruitenwisser. Hij heeft het net zelf bij de hand gehad en geeft me loyaal het adres van een landelijk werkende keten waar ik terecht kan.

Die avond zit ik op de bank, maak digitaal een afspraak en omschrijf wat er aan de hand is. Half maart (pal voor de lockdown) reed ik mijn laatste lange rit. Het is aannemelijk dat ik daar de steenslag-schade aan te danken heb.

Mijn kenteken verraadt dat mijn geliefde Taxi intussen meerderjarig is. Twee dagen later stap ik binnen in een corona-proof gemaakte ontvangstruimte. Ik kan mijn sleutels afgeven en een wandeling gaan maken, er wordt gebeld als de reparatie klaar is.

Amper vijf minuten later gaat mijn telefoon. Of ik nog in de buurt ben. De ruitschade kan niet gerepareerd worden, er zal een hele nieuwe voorruit besteld moeten worden. En ja, er zit een heuse Zweedse ‘*Optikool’ voorruit in, die kunnen zij niet leveren. Voor wie het niet (meer) weet, mijn benzine Volvo S70 uit 1998 kocht ik op oudejaarsdag 2014 voor negenhonderd euro van mijn laatste salaris. Vijfenhalf jaar later ben ik allrisk verzekerd en staat ze met haar originele, epoxy-behandelde-gepoedercoate-velgen-met-verchroomde- bouten te stralen voor mijn deur. Ze is meer dan vijf keer haar aankoopbedrag waard. En ja, dat komt omdat alles wat aan slijtage onderhevig was, vernieuwd is met originele onderdelen.

Ik bedank voor de service, loop naar buiten en bel de garageman in mijn vorige woonplaats. Natuurlijk zal hij ook deze reparatie uitvoeren. Als ik foto’s maak zie ik dat ook de koplamp aan dezelfde zijde door deze steenslag beschadigd is geraakt. Dat noemen ze in verzekeringstermen ‘gerelateerde schade’. Mijn garageman stuurt een pro forma nota, ik bel met mijn tussenpersoon en stuur alles dezelfde dag nog per mail toe.

Vier weken verstrijken en ik loop mijn mailbox na. Goh, behalve een bevestiging heb ik niets meer vernomen. Ik stuur een herinnering en ontvang kort erna bericht dat de verzekering de schade op 8 april jl. heeft afgehandeld. Huh? Met wie dan? Twee mails later begrijp ik dat de verzekering een bedrag heeft overgemaakt aan de garage die de pro forma nota heeft opgesteld. Het wordt een zoekplaatje. Ik informeer maar eens naar een afschrift daarvan aan mij. Uiteindelijk ben ík de verzekerde die ook de premie betaalt.

Als de tussenpersoon na enig aandringen de nota van de verzekeringsmaatschappij stuurt, blijkt dat mijn kosten slechts voor een derde (!) uitbetaald zijn aan de garage. Als ik de bedragen naast elkaar leg begrijp ik er steeds minder van. In de zoveelste mail naar de tussenpersoon, lukt het dit keer niet om mijn irritatie achterwege te laten. Ik schrijf met kapitale letters dat IK toch de verzekering betaal. En dat IK er toch vanuit moet kunnen gaan dat de verzekeraar ook communiceert met MIJ over het antwoord op mijn schademelding?!? We schrijven ondertussen eind mei en er zijn meer vragen dan antwoorden. Ik denk terug aan mijn vader, die in slechts drie woorden zijn gevoel van onmacht kon verwoorden als hij voelde dat hij misleid werd. Met herkenbaar temperament riep hij dan ‘Boeven zijn het!’.

De tussenpersoon reageert beleefd maar blijft zuinig met tekst en toelichting. Het komt erop neer dat een onafhankelijk expert op verzoek van mijn verzekeraar naar de nota heeft gekeken. Op basis daarvan is de factuur ‘aangepast naar de bedragen die mark conform zijn of zijn opgegeven door de fabrikant.’

Getergd pak ik de telefoon. En dat is geen goed nieuws voor degene die ik bel. ‘Mijn zegelboekje is vol mijnheer S’ begin ik op normaal volume. ‘Ik ben nu twee maanden en 12 mails verder en heb nog steeds geen antwoord op twee glasheldere vragen.’ Het woordgrapje valt weg in mijn verbale mitrailleur.

‘Hoe moeilijk kan het zijn?!? Ik ben allrisk verzekerd, dien de schade in en vraag – bij het uitblijven van een uitspraak – om opheldering! Na herhaald vragen word ik afgescheept met een regel tekst en duizend euro minder dan de opgave van mijn garage. Ik moet maar raden waar dat dan in zit. En – erger – de garage kan de schade hier niet voor repareren en ik rijd nog steeds rond met een scheur in de voorruit die verder gaat dan mij lief is!’

Ergens halverwege hoor ik dat de man iets terug zegt, maar mijn oren staan niet naar luisteren. ‘Ik ben 51 jaar en wens niet als een kleine jongen in de hoek gezet te worden’. We gaan er zo niet uitkomen.

Ik maak excuus voor mijn ontploffing, maar doe niets af aan de inhoud van mijn betoog. Dat helpt. Hij zal opnieuw contact opnemen met de verzekering. En stuurt mij op verzoek mijn polisvoorwaarden toe. Ik heb alles overhoop gehaald, maar kan ze nergens terugvinden.

De polisvoorwaarden bestaan uit maar liefst 40 pagina’s. Nu ik ze in handen heb weet ik héél zeker dat ik deze nog niet eerder zag. Ik zal ze door moeten nemen om te lezen of de verzekering rechtmatig heeft gehandeld. Een week lang liggen de papieren als lastig huiswerk op tafel, maar als ik mijn weerzin parkeer blijkt dat lonend. In de voorwaarden staat klip en klaar dat ik vrije reparateurkeuze heb (één van de harde criteria om mijn Youngtimer hier onder te brengen). En ja, als je dan een reparatie laat uitvoeren, dan kan het niet zo zijn dat het arbeidsloon ‘wordt aangepast’ (lees: niet voor vergoeding in aanmerking komt).

De mail aan mijn tussenpersoon is fatsoenlijk van toon. Ik geef aan waarom ik niet akkoord ga met de afhandeling van mijn schade en verwijs naar de voorwaarden die dat staven. Vergis ik me, of komt er wel héél snel een antwoordmail? ‘Ik begrijp je standpunt en heb je bericht doorgezet naar de verzekering’ meldt hij.

Zie je wel? Boeven zijn het! Maar het is half juni en het is nog geen gelopen race.

 

*Optikool betekent dat de ruit is toegerust op extra isolatie (kou en warmte dringen vertraagd door).

Post Views: 3.994
Deel dit stuk
  • Delen op Facebook
  • Delen op LinkedIn
  • Delen via e-mail
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie Reactie annuleren

Je moet ingelogd zijn op om een reactie te plaatsen.

Recente berichten

  • 424_Opruimvirus
  • 423_Nooit Uitgepraat
  • 422_Tien maanden pauze
  • 421_Parelwaardig interview
  • 420_Lydia

Parelketting

  • maart 2024
  • februari 2024
  • april 2023
  • maart 2023
  • januari 2023
  • december 2022
  • november 2022
  • oktober 2022
  • september 2022
  • augustus 2022
  • juli 2022
  • juni 2022
  • mei 2022
  • april 2022
  • februari 2022
  • januari 2022
  • december 2021
  • november 2021
  • oktober 2021
  • september 2021
  • augustus 2021
  • juli 2021
  • juni 2021
  • mei 2021
  • april 2021
  • maart 2021
  • februari 2021
  • januari 2021
  • december 2020
  • november 2020
  • oktober 2020
  • september 2020
  • augustus 2020
  • juli 2020
  • juni 2020
  • mei 2020
  • april 2020
  • maart 2020
  • februari 2020
  • januari 2020
  • september 2019
  • augustus 2019
  • juli 2019
  • juni 2019
  • mei 2019
  • april 2019
  • maart 2019
  • februari 2019
  • januari 2019
  • december 2018
  • november 2018
  • oktober 2018
  • september 2018
  • augustus 2018
  • juli 2018
  • juni 2018
  • mei 2018
  • april 2018
  • maart 2018

Aanmelden Leeskring ParelZoekers

Wilt u ook iedere week een ‘parel’ per e-mail ontvangen? Meld u dan hier aan voor de leeskring.

Contact

Erica van Strien-Hagens

4388 HG ǀ 98 ǀ Oost-Souburg

M  (+31)06 532 33 297

E   info@eerzs.nl

I   www.eerzs.nl

Sitemap

  • Home
  • Diensten
  • Kranten Interviews
  • Portfolio
  • Erica
  • Parels aan Zee
  • Recensies

Voorwaarden

Algemene Voorwaarden Eerzs

© Copyright - TekstAtelier EERZS - Enfold Theme by Kriesi
  • Facebook
  • LinkedIn
  • Instagram
326_De Vergeten Groep328_Huurfiets
Scroll naar bovenzijde