Aan het begin van de week tipt een oud-collega me over een vacature. ‘Wij zoeken enthousiaste schrijvers die de Nederlandse grammatica en spelling perfect beheersen. Bij ons kun je vanuit huis voor ons teksten schrijven. Ook als je woonachtig bent in het buitenland en op zoek bent naar thuiswerk ben je bij ons helemaal goed. De functie van tekstschrijver is op basis van minimaal 16 en maximaal 40 uur per week’.

Een marketingbureau in Noord Holland richt zich vooral op het Midden- en Kleinbedrijf, bouwt websites op abonnement basis en wil haar positie waarschijnlijk verstevigen door zich te verbinden met tekstschrijvers. Zo kan een totaal pakket aangeboden worden aan ondernemers die zich primair willen kunnen concentreren op hun eigen product of dienst.

…‘Ook als je woonachtig bent in het buitenland’.?. Het schijnbaar onbelangrijke zinnetje echoot nog lang na. Toch neem ik een kijkje op de website en bereid een korte motivatie voor om mijn cv in te dienen. Dat is sneller voor elkaar dan het daadwerkelijk verzenden, om de simpele reden dat de grote blauwe ‘Solliciteer Direct-knop’ niet blijkt te werken. Ik klik nog even verder naar de contact pagina en lees dat ze graag tot nader contact bereid zijn. ‘Dat kan door het webformulier hier links van deze tekst in te vullen’: Beetje sneu dat het contactformulier niet links van de tekst, maar eronder staat. Slordigheidsfoutjes van een bureau dat het van de verkoop van websites moet hebben.

Over tarieven voor de schrijvers kan ik alleen vinden dat er ‘per woord’ een vergoeding geldt. Als dat een hard criterium is pas ik niet bij dit bedrijf. Ik besluit daar in mijn motivatie al helder over te zijn, want ik zal geen opdracht aangaan voor een ‘vergoeding-per-woord’. Het zegt immers niets over de kwaliteit van een tekst, de moeilijkheidsgraad of de creativiteit en taallenigheid die nodig is om in zo min mogelijk tekst de boodschap pakkend over te brengen.

Enfin, eerst maar eens zien of de interesse wederzijds is, mijn cv gaat die middag nog op de mail. De volgende ochtend al reageert ene Martijn namens het bureau. Niet op mijn motivatie en bijlage, maar met een standaard uitleg over de functie van tekstschrijver bij dit bureau.

Wij werken bij voorkeur met schrijvers die op dagelijkse basis minstens 3000 woorden kunnen schrijven. Wanneer je denkt dat dit aantal woorden op korte termijn nog niet reëel is, dan is dat geen beletsel. Op lange termijn dien je per dag deze hoeveelheid woorden wel minimaal te kunnen produceren. De vergoeding per woord ligt tussen de 0,9 cent (€ 0,009) en 1,3 cent (€ 0,013). De genoemde bedragen zijn voor freelancers exclusief btw. Het voordeel is dat wij altijd voldoende werk voor je hebben.

Martijn heeft mijn motivatie en cv dus niet gelezen. Mijn bureau bestaat langer dan het zijne en hij schrijft mij dat het ‘geen beletsel is’ als ik nog niet gelijk voldoe aan het minimum van 3000 woorden per dag. Op de lange termijn dien ik die wel te kunnen ‘produceren’.

Eerst denk ik dat ik het niet goed lees. Daarna denk ik dat Martijn de komma in het tarief verkeerd geplaatst heeft. Maar hij schrijft het zelfs op twee manieren uit in dezelfde regel, dus ik kan mijn ogen blijven uitwrijven, maar daar wordt het niet méér van. Bedoelt Martijn mij te vertellen dat er tussen de twee en vijf dagen per week werk voor mij is, met een target van 3000 woorden voor nog geen eurocent per woord? Dat is € 27,- PER DAG!!

Mijn schampere lach als Martijn zijn mail afsluit met de tekst ‘Wij zijn je proeftekst graag tegemoet’ is de voorbode dat ik hier nog iets aan wil doen. Moeiteloos ratelen mijn vingers een vileine reactie:

Dag Martijn,

Laat ik beginnen met een welgemeend advies: als je in het vervolg een vacature hebt, zet daar dan gelijk het tarief bij. Dat scheelt aanzienlijk in de moeite die zowel jouw bureau als de sollicitant zich moet getroosten. En laat je eigen teksten voortaan even ‘tegenlezen’, want ook je mail aan kandidaten is niet foutloos. Er zijn misschien mensen die blij worden van jouw aanbod. Ik ervaar het als een belediging. Snel schrijven kan iedereen, maar daarmee is dan ook alles gezegd.

Ik kan er gewoon niet over uit. Zevenentwintig euro voor 3000 woorden…Ter indicatie: een blogtekst komt vaak niet aan een derde daarvan. Fólders vouwen levert nog meer op! Bovendien kan ik dan nog creatieve gedachten ontwikkelen terwijl mijn handen het werk doen.

…‘Ook als je woonachtig bent in het buitenland’… Ineens valt dat schijnbaar onbelangrijke zinnetje op zijn plek. Want ‘woorden produceren’ kun je overal ter wereld. Maar folders vouwen voor de Nederlandse markt niet.

 

 

p.s. De 783 woorden van deze Parel zouden mij bij Martijn een declaratie van € 7,05 exclusief BTW opleveren.